این متن به بیان رابطهی عشق و عقل میپردازد و از تأثیرات عمیق عشق بر جان و عقل سخن میگوید. شاعر بیان میکند که عشق چنان قدرتمند است که هم عاقل و هم دیوانه را تحت تأثیر قرار میدهد و حتی ماه را به غیرت وامیدارد. همچنین، از پردههای موسیقی و رقص عقل و جان در برابر عشق سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۶۶۴ - میشناسد پردهٔ جان آن صنم
چون نداند پَرده را صاحِبْ حَرَم؟ ۱
چون زِ پَرده قَصدِ عقلِ ما کُند
تو فُسون بر ما مَخوان و بَرمَدَم ۲
کَس ندارد طاقَتِ ما آن نَفَس
عاقل از ما میرَمَد، دیوانه هم ۳
آنچُنان کردیم ما مَجنُونْ که دوش
ماه میانداخت از غیرتْ عَلَم ۴
پَردههایی مینَوازد پَرده دَر
تارهایی میزَنَد بیزیر و بَم ۵
عقل و جان آن جا کُند رَقْصُ الْجَمَل
کو بِدَرَّد پَردهٔ شادیّ و غَم ۶
این نَفَس آن پَرده را از سَر گرفت
ما به سَر رَقْصان چو بر کاغذ قَلَم ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.