خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بیان رابطه‌ی عشق و عقل می‌پردازد و از تأثیرات عمیق عشق بر جان و عقل سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که عشق چنان قدرتمند است که هم عاقل و هم دیوانه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی ماه را به غیرت وامیدارد. همچنین، از پرده‌های موسیقی و رقص عقل و جان در برابر عشق سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌ی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۶۶۴ - می‌شناسد پردهٔ جان آن صنم
می‌شِناسَد پَردهٔ جانْ آن صَنَم
چون نداند پَرده را صاحِبْ حَرَم؟ ۱
چون زِ پَرده قَصدِ عقلِ ما کُند
تو فُسون بر ما مَخوان و بَرمَدَم ۲
کَس ندارد طاقَتِ ما آن نَفَس
عاقل از ما می‌رَمَد، دیوانه هم ۳
آنچُنان کردیم ما مَجنُونْ که دوش
ماه می‌انداخت از غیرتْ عَلَم ۴
پَرده‌هایی می‌نَوازد پَرده دَر
تارهایی می‌زَنَد بی‌زیر و بَم ۵
عقل و جان آن جا کُند رَقْصُ الْجَمَل
کو بِدَرَّد پَردهٔ شادیّ و غَم ۶
این نَفَس آن پَرده را از سَر گرفت
ما به سَر رَقْصان چو بر کاغذ قَلَم ۷
چون نداند پَرده را صاحِبْ حَرَم؟ ۱
چون زِ پَرده قَصدِ عقلِ ما کُند
تو فُسون بر ما مَخوان و بَرمَدَم ۲
کَس ندارد طاقَتِ ما آن نَفَس
عاقل از ما می‌رَمَد، دیوانه هم ۳
آنچُنان کردیم ما مَجنُونْ که دوش
ماه می‌انداخت از غیرتْ عَلَم ۴
پَرده‌هایی می‌نَوازد پَرده دَر
تارهایی می‌زَنَد بی‌زیر و بَم ۵
عقل و جان آن جا کُند رَقْصُ الْجَمَل
کو بِدَرَّد پَردهٔ شادیّ و غَم ۶
این نَفَس آن پَرده را از سَر گرفت
ما به سَر رَقْصان چو بر کاغذ قَلَم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۶۳ - نو به نو هر روز باری می‌کشم
گوهر بعدی:غزل ۱۶۶۵ - عاشقی بر من پریشانت کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
