غزل ۵۳ - بیدادگری روی تو اندازه ی راز است

بیدادگری روی تو اندازه ی راز است
این رشته به انگشت نپیچی که دراز است ۱

عشق آفت سلطان بود، آرایش بنده
این مسأله در نسخه ی محمود و ایاز است ۲

یا رب تو نگهدار دل خلوتیان را
کان مغبچه مست است و در صومعه باز است ۳

خونابه ی حسرت چکد از هز مژه هر گاه
بینم که خداوند کسی بنده نواز است ۴

این قهقهه ی عیش که با کبک دل ماست
باور نتوان کرد که در چنگل باز است ۵

هر چند که عرفی پی تحقیق شتاب است
مشتاب به دنبال، که او بیهده تاز است ۶