غزل ۵۰ - ناله ام پرورش آموز نهال اثر است

ناله ام پرورش آموز نهال اثر است
ور به دارت بنمایم که سراپا ثمر است ۱

ناله در سینه ی من، یک نفس آرامش نیست
در دل خویش اثر کرد، چه کامل اثر است ۲

رهبر بادیه ی عشق، تو را در هر گام
نیستی پیشتر و عمر ابد بر اثر است ۳

شرم دار، ای نمک، این زخم فریبی بگذار
که دل و چشم من انباشته ی نیشتر است ۴

گرد بازارچه ی عشق بگردم، که در او
عافیت سینه فروش و بلا دشنه گر است ۵

عشق را سینه ی سنگ و دل گرم است ضرور
حسن نقشی است که هر لوحی از آن بهرور است ۶