غزل ۱۱۹۱ - هرچند دل از وصل قدح‌نوش نباشد

هرچند دل از وصل قدح‌نوش نباشد
رحمی ‌که زیاد تو فراموش نباشد ۱

حرفی که بود بی‌اثر ساز دعایت
یارب به زبان ناید و در گوش نباشد ۲

جایی‌که به‌گردش زند انداز نگاهت
چندان ‌که نظرکار کند هوش نباشد ۳

آنجا که ادب قابل دیدارپرستی‌ست
واکردن مژگان کم از آغوش نباشد ۴

در دیر محبت که ادب آینه‌دارست
خاموش به آن شعله‌ که خاموش نباشد ۵

گویند به صحرای قیامت سحری هست
یارب ‌که جز آن صبح بناگوش نباشد ۶

خلقی‌ست خجالت‌کش مخموری و مستی
این خمکده را غیر عرق جوش نباشد ۷

سر تا قدم وضع حباب است خمیدن
حمال نفس جز به چنین دوش نباشد ۸

بیدل چه خیال است‌ کمال تو نهفتن
آیینهٔ خورشید نمد پوش نباشد ۹