خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از ندامت و پشیمانی خود از شکستن توبه و تسلیم شدن در برابر وسوسه‌ها سخن می‌گوید. او از این که نتوانسته در برابر وسوسه‌ها مقاومت کند و بارها به گناه بازگشته است، اظهار ناراحتی می‌کند. همچنین، از این که از بندگی خدا خسته شده و به جای آن به دنبال لذت‌های دنیوی رفته است، ابراز پشیمانی می‌کند.
این شعر مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی مانند توبه، وسوسه، و ندامت را مطرح می‌کند که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۵۵۷ - یا رب توبه چرا شکستم؟
یا رَب توبه چرا شِکَستم؟
وَزْ لُقمه دَهان چرا نَبَستم؟ ۱
گَر وَسوسه کرد گِردْ پیچم
در پیچِش او چرا نِشَستم؟ ۲
آخِر دیدم به عقلْ موضِع
صد بار و هزار بار رَستم ۳
از بندگی خدا مَلولَم
زیرا که به جانْ گِلوپَرَستم ۴
خود مَنْ جَعَل الْهُموم هَمًّا
از لَفْظِ رَسولْ خوانده اَسْتم ۵
چون بر دلِ من نشسته دودی
چون زود چو گَرد بَرنَجَستم؟ ۶
این‌‌ها که نِبِشتم از نَدامَت
آن وَقت نِبِشته بود دستم ۷
وَزْ لُقمه دَهان چرا نَبَستم؟ ۱
گَر وَسوسه کرد گِردْ پیچم
در پیچِش او چرا نِشَستم؟ ۲
آخِر دیدم به عقلْ موضِع
صد بار و هزار بار رَستم ۳
از بندگی خدا مَلولَم
زیرا که به جانْ گِلوپَرَستم ۴
خود مَنْ جَعَل الْهُموم هَمًّا
از لَفْظِ رَسولْ خوانده اَسْتم ۵
چون بر دلِ من نشسته دودی
چون زود چو گَرد بَرنَجَستم؟ ۶
این‌‌ها که نِبِشتم از نَدامَت
آن وَقت نِبِشته بود دستم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۵۶ - ای برده نماز من ز هنگام
گوهر بعدی:غزل ۱۵۵۸ - دانی کامروز از چه زردم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
