شماره ۵۲ - خردمندی را که در زمرهٔ اجلاف سخن ببندد شگفت مدار

خردمندی را که در زمرهٔ اجلاف سخن ببندد شگفت مدار، که آواز بربط با غلبهٔ دهل بر نیاید و بوی عنبر از گند سیر فرو ماند.

بلند آواز نادان گردن افراخت
که دانا را به بی شرمی بینداخت ۱

نمی‌داند که آهنگ حجازی
فرو ماند ز بانگ طبل غازی ۲