خلاصه و ردهبندی سنی
14+
این متن درباره اهمیت گوش دادن و صحبت نکردن در میان سخن دیگران است. حکیمی اشاره میکند که تنها افراد نادان به جهل خود اعتراف نمیکنند و وسط حرف دیگران میپرند. متن تأکید میکند که سخن سر و پایانی دارد و نباید بیموقع صحبت را قطع کرد. افراد خردمند صبر میکنند تا دیگران سخنشان را تمام کنند و سپس صحبت میکنند.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را درک کرده و در زندگی خود به کار ببرند.
حکایت ۷ - یکی را از حکما شنیدم که میگفت: هرگز کسی به جهلِ خویش اقرار نکرده است
یکی را از حکما شنیدم که میگفت: هرگز کسی به جهلِ خویش اقرار نکرده است مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد، هم چنان ناتمام گفته، سخن آغاز کند.
سخن را سر است اى خردمند و بُن
میاور سخن در میانِ سخُن ۱
خداوندِ تدبیر و فرهنگ و هوش
نگوید سخن، تا نبیند خموش ۲
سخن را سر است اى خردمند و بُن
میاور سخن در میانِ سخُن ۱
خداوندِ تدبیر و فرهنگ و هوش
نگوید سخن، تا نبیند خموش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:حکایت ۶ - سَحْبانِ وائِل را در فصاحت بینظیر نهادهاند
گوهر بعدی:حکایت ۸ - تنی چند از بندگانِ محمود گفتند حسنِ میمندی را که
نظرها و حاشیه ها
۱
معنی ابیات را نگفته
با سلام و احترام. در صفحه هر گوهر، بخش خلاصه را مشاهده کنید. این بخش با هوش مصنوعی تهیه شده است و امکان دارد اشتباه باشد.