متن درباره ارزش گذاشتن به خواستههای دوستان و برتری دادن مصالح آنها بر منافع شخصی است. همچنین به نقد دیدگاههایی میپردازد که روابط خانوادگی را بدون توجه به ایمان و حقستیزی توجیه میکنند و با استناد به قرآن، نافرمانی از خویشاوندان در صورت شرکآوری را جایز میداند.
محتوا شامل مباحث اخلاقی و دینی پیچیدهای است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین استناد به آیات قرآن و تحلیل آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
حکایت ۴۳ - بزرگی را پرسیدم از سیرت اخوان صفا
همراه اگر شتاب کند، همره تو نیست
دل در کسی مبند که دل بستهٔ تو نیست ۱
چون نبود خویش را دیانت و تقوی
قطع رحم بهتر از مودت قربی ۲
یاد دارم که مدّعی در این بیت بر قول من اعتراض کرده بود و گفته: حق تعالی در کتاب مجید از قطع رحم نهی کرده است و به مودت ذی القربی فرموده و اینچه تو گفتی مناقض آن است. گفتم: غلط کردی که موافق قرآن است:
و اِن جاهَداکَ عَلی اَن تُشْرِکَ بی ما لَیْسَ لَکَ به عِلمٌ فلا تُطِعْهما
هزار خویش که بیگانه از خدا باشد
فدای یک تنِ بیگانه کآشنا باشد ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.