پادشاهی از عابدی میپرسد چگونه وقت میگذراند. عابد پاسخ میدهد شبها به مناجات و روزها به کار میپردازد. پادشاه با فهمیدن مشکلات مالی او، دستور میدهد تا نیازهایش برطرف شود. سپس شعرهایی درباره دغدغههای زندگی و عبادت میآید.
متن شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از زبان شعر و ادبیات قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
حکایت ۳۲ - یکی از پادشاهان عابدی را پرسید که عِیالان داشت
ملِک را مضمونِ اشارتِ عابد معلوم گشت. فرمود تا وجهِ کَفافِ وی معیّن دارند و بارِ عِیال از دلِ او برخیزد.
ای گرفتارِ پای بندِ عیال
دیگر آسودگی مبند خیال ۱
غمِ فرزند و نان و جامه و قوت
بازت آرد ز سِیر در مَلَکوت ۲
همه روز اتّفاق میسازم
که به شب با خدای پردازم ۳
شب چو عَقدِ نماز میبندم
چه خورد بامداد فرزندم؟ ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.