در این متن، پارسایی به یکی از پادشاهان ظالم میگوید که بهترین عبادت برای او خواب نیمروز است تا در آن زمان به مردم آسیب نرساند. سپس با دیدن یک ظالم در خواب نیمروز، اشاره میکند که خواب چنین فردی بهتر از بیداری اوست، زیرا در بیداری به دیگران ظلم میکند.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و انتقادی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کنایهآمیز ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
حکایت ۱۲ - یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟
ظالمی را خفته دیدم نیمروز
گفتم این فتنه است، خوابش برده، بِه ۱
وآنکه خوابش بهتر از بیداری است
آنچنان بد زندگانی، مُرده به ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
ول کن