غزل ۴۶۵ - هرچه از مدت هست و بود است

هرچه از مدت هست و بود است
دیرها پیش خرام زود است ۱

نفیت اثبات حقیقت دارد
خاک گشتن همه جا موجود است ۲

اگر از بندگی اگاه شوی
هر طرف سجده کنی معبود است ۳

چشم شبنم همه اشک است اینجا
بوی این ‌گلشن عبرت دود است ۴

رنگ این باغ شکستی دارد
برگ گل دامن چین‌آلود است ۵

خود فروشی اگرت مطلب نیست
به شکست آینه دادن جود است ۶

بی‌تکلف به هوس باید سوخت
چوب تعلیم محبت‌، عود است ۷

سر خط حسن‌که دازد امروز
لوح آیینه بهاراندود است ۸

آنکه آن سوی جهاتش خوانی
تا تو محو جهتی محدود است ۹

بیدل از ظاهر و مظهر بگذر
جلوه‌، تا آینه‌، نامشهود است ۱۰