غزل ۱۹۹ - چه‌ممکن است‌که راحت سری برآورد از ما

چه‌ممکن است‌که راحت سری برآورد از ما
مگر نفس رود و دیگری برآورد از ما ۱

به عرصهٔ دو نفس انقلاب فرصت هستی
گمان نبودکه دل لشکری برآورد از ما ۲

چو رنگ عهدهٔ ناموس وحشتیم به‌گردن
ز خوبش هرکه برآید پری برآورد از ما ۳

شرارکاغذ اگر در خیال بال گشاید
جنون به حکم وفا مجمری برآورد ازما ۴

دماغ ما سر غواصی محیط ندارد
بس است ضبط نفس‌گوهری برآورد از ما ۵

فلک ز صبح قیامت فکنده شور به عالم
مباد پنبهٔ گوش‌کری برآورد از ما ۶

فسرده‌ایم به زندان عقل چاره محال است
جنون مگرکه قیامت‌گری برآورد از ما ۷

به رنگ غنچه نداریم برگ عشرت دیگر
شکست شیشه مگر ساغری برآورد از ما ۸

بهار بیخودی افسوس گل نکرد زمانی
که رنگ رفته چمن پیکری برآورد از ما ۹

در انتظار رهایی نشسته‌ایم که شاید
به روی ما مژه بستن دری برآورد ازما ۱۰

چو بیدلیم همه ناگزیر نامه سیاهی
جبین مگربه عرق‌کوثری برآورد ازما ۱۱