خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا توصیفی شاعرانه از تغییر فصل از زمستان به بهار است، با اشاره به احیای طبیعت و احساسات شاعر نسبت به این تغییرات. شاعر از گل‌ها، رنگ‌ها، و نواهای طبیعت سخن می‌گوید و در عین حال، احساس افسردگی و تنهایی خود را در میان این زیبایی‌ها بیان می‌کند.
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده‌تر، آن را برای مخاطبان با سن بالاتر مناسب می‌سازد.
زمستان را سرآمد روزگاران
زمستان را سرآمد روزگاران
نواها زنده شد در شاخساران ۱
گلان را رنگ و نم بخشد هواها
که می آید ز طرف جویباران ۲
چراغ لاله اندر دشت و صحرا
شود روشن تر از باد بهاران ۳
دلم افسرده تر در صحبت گل
گریزد این غزال از مرغزاران ۴
دمی آسوده با درد و غم خویش
دمی نالان چو جوی کوهساران ۵
ز بیم اینکه ذوقش کم نگردد
نگویم حال دل با رازداران ۶
نواها زنده شد در شاخساران ۱
گلان را رنگ و نم بخشد هواها
که می آید ز طرف جویباران ۲
چراغ لاله اندر دشت و صحرا
شود روشن تر از باد بهاران ۳
دلم افسرده تر در صحبت گل
گریزد این غزال از مرغزاران ۴
دمی آسوده با درد و غم خویش
دمی نالان چو جوی کوهساران ۵
ز بیم اینکه ذوقش کم نگردد
نگویم حال دل با رازداران ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مرا براه طلب بار در گل است هنوز
گوهر بعدی:هوای خانه و منزل ندارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
