شماره ۷۲۰ - نصیب ما ز ازل درد و داغ و هجران شد

نصیب ما ز ازل درد و داغ و هجران شد
نصیبه ازل است این ملول نتوان شد ۱

شکستگان محبت ره عدم رفتند
دل شکسته ماهم یکی از ایشان شد ۲

چو غنچه جامه جانم درید و دلشادم
که دست خاری ایامم از گریبان شد ۳

کجاست ساقی مجلس که در خمار ستم
دلم ز تشنه لبی سیر از آب حیوان شد ۴

بجان خیال رخت خانه ساخت وه چه کنم
که ذره یی چو مرا آفتاب مهمان شد ۵

محبتی که مرا غایبانه بود به تو
کنون که با تو نشستم هزار چندان شد ۶

دلیکه زنده چو شمع از چراغ وصلت گشت
ز پای تا بسر از فرق تا قدم جان شد ۷

ز بخت تیره خود مشکلی که اهلی داشت
بنور دولت آن آفتاب آسان شد ۸