خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این متن درباره شاعری فقیر است که با وجود فقر مادی، از نظر معنوی غنی است. وقتی او در خانه است، در را می‌بند و وقتی می‌رود، در را باز می‌گذارد. وقتی از او درباره این رفتار عجیب سؤال می‌شود، پاسخ می‌دهد که در خانه‌اش جز خودش متاعی نیست و تنها زمانی خانه پر است که او در آن حضور دارد. این شعر بر ارزش وجود انسان و غنای درونی تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر و استعاره‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
غنی کشمیری
غنی آن سخنگوی بلبل صفیر
نوا سنج کشمیر مینو نظیر ۱
چو اندر سرا بود در بسته داشت
چو رفت از سرا تخته را وا گذاشت ۲
یکی گفتش ای شاعر دل رسی
عجب دارد از کار تو هر کسی ۳
به پاسخ چه خوش گفت مرد فقیر
فقیر و به اقلیم معنی امیر ۴
ز من آنچه دیدند یاران رواست
درین خانه جز من متاعی کجاست ۵
غنی تا نشیند به کاشانه اش
متاعی گرانی است در خانه اش ۶
چو آن محفل افروز در خانه نیست
تهی تر ازین هیچ کاشانه نیست ۷
نوا سنج کشمیر مینو نظیر ۱
چو اندر سرا بود در بسته داشت
چو رفت از سرا تخته را وا گذاشت ۲
یکی گفتش ای شاعر دل رسی
عجب دارد از کار تو هر کسی ۳
به پاسخ چه خوش گفت مرد فقیر
فقیر و به اقلیم معنی امیر ۴
ز من آنچه دیدند یاران رواست
درین خانه جز من متاعی کجاست ۵
غنی تا نشیند به کاشانه اش
متاعی گرانی است در خانه اش ۶
چو آن محفل افروز در خانه نیست
تهی تر ازین هیچ کاشانه نیست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:به مبلغ اسلام در فرنگستان
گوهر بعدی:خطاب به مصطفی کمال پاشا ایده الله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
