این متن شعری عرفانی و معنوی است که به موضوعاتی مانند جذب الهی، تحول روحی و عشق الهی میپردازد. شاعر از سر مستان و شه مقبل سخن میگوید و به مخاطب یادآوری میکند که هر تحولی بدون تغییر معنایی ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
غزل ۱۳۶۳ - گچکنن اغلن اودیا گلگل
یُول بُلَمَسَّک دَغْدَغَ گَزگِل ۱
ای سَرِ مَستان، ای شَهِ مُقْبِل
مُکْرِم و مُشْفِق، پُر دل و بیدل ۲
اُول چِچَگی کِمْ یازِدَه بُلْدُک
کیمْسیه وِرما خَصْمِنا وِرْ گِل ۳
سِلسِله بِنْگَر گَر بِکَشَندَت
جَذبِ الهی، کَردَت مُقْبِل ۴
نَبُوَد این هم بیسِر و مَعنی
هر مُتَحَوِّل بیزِمُحَوِّل ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.