خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حسرت و درد درونی شاعر سخن می‌گوید و به دنبال همدردی و همراهی در دنیای پر از غم و جنون می‌گردد. شاعر از عشق، مستی، و پایداری در برابر سختی‌ها می‌گوید و در جستجوی معنای عمیق‌تری در زندگی است.
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی، دردهای درونی، و مفاهیم انتزاعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و مفاهیم مرتبط با آن، مناسب‌تر است برای سنین بالاتر.
سیه مست
وای از این افسرده گان فریاد اهل درد کو؟
ناله مستانه دلهای غم پرورد کو؟ ۱
ماه مهر آیین که میزد باده با رندان کجاست
باد مشکین دم که بوی عشق می آورد کو؟ ۲
در بیابان جنون سرگشته ام چون گرد باد
همرهی باید مرا مجنون صحرا گرد کو؟ ۳
بعد مرگم می کشان گویند درمیخانه ها
آن سیه مستی که خم ها را تهی می کرد کو؟ ۴
پبش امواج خوادث پایداری سهل نیست
مرد باید تا نیندیشد ز طوفان مرد کو؟ ۵
دردمندان را دلی چون شمع می باید رهی
گرنه ای بی درد اشک گرم و آه سرد کو؟ ۶
ناله مستانه دلهای غم پرورد کو؟ ۱
ماه مهر آیین که میزد باده با رندان کجاست
باد مشکین دم که بوی عشق می آورد کو؟ ۲
در بیابان جنون سرگشته ام چون گرد باد
همرهی باید مرا مجنون صحرا گرد کو؟ ۳
بعد مرگم می کشان گویند درمیخانه ها
آن سیه مستی که خم ها را تهی می کرد کو؟ ۴
پبش امواج خوادث پایداری سهل نیست
مرد باید تا نیندیشد ز طوفان مرد کو؟ ۵
دردمندان را دلی چون شمع می باید رهی
گرنه ای بی درد اشک گرم و آه سرد کو؟ ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دریادل
گوهر بعدی:پشیمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
