غزل ۱۳۲۳ - ای ظریف جهان، سلام علیک

ای ظَریفِ جهان، سَلامُ عَلَیک
اِنَّ دائی وَصِحَّتی بِیَدَیْک ۱

دارویِ دَردِ بَنده چیست؟ بگو
قُبْلَةٌ لَوْ رُزِقْتُ مِنْ شَفَتَیْک ۲

از تو آیَم بَرِ تو هم به نَفیر
آهِ، اَلْمُسْتَغاثُ مِنْکَ اِلَیْک ۳

گَر به خِدمَت نمی‌رَسَم به بَدَن
اِنَّمَا الرُّوحُ وَالفُوْادُ لَدَیْک ۴

گر خِطابی نمی‌رَسَد بی‌حَرف
پس جهان پُر چرا شُد از لَبَّیْک؟ ۵

نَحْس گوید تو را که بَدِّلْنی
سَعْد گوید تو را که یا سَعْدَیْک ۶