نای خروشان

چو نی بسینه خروشد دلی که من دارم
بناله گرم بود محفلی که من دارم ۱

بیا و اشک مرا چاره کن که همچو حباب
بروی آب بود منزلی که من دارم ۲

دل من از نگه گرم او نپرهیزد
ز برق سر نکشد حاصلی که من دارم ۳

بخون نشسته ام از جان ستانی دل خویش
درون سینه بود قاتلی که مندارم ۴

ز شرم عشق خموشم کجاست گریه شوق ؟
که با تو شرح دهد مشکلی که مندارم ۵

رهی چو شمع فروزان گرم بسوزانند
زبان شکوه ندارد دلی که من دارم ۶