خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ناپایداری زندگی و وابستگی انسان به تقدیر می‌گوید و توصیه می‌کند که با پذیرش سرنوشت، آرامش یابیم.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
رباعی ۱۰۱ - تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟
تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟
چند از پی آبرو در آتش باشیم؟ ۱
چون جان عزیز ما به دست قدر است
تن را به قضا دهیم و دلخوش باشیم ۲
چند از پی آبرو در آتش باشیم؟ ۱
چون جان عزیز ما به دست قدر است
تن را به قضا دهیم و دلخوش باشیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۰ - نی دولت آنکه یار غارت بینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۲ - من باغ ارم بر سر کویت دیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
