خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دوری و فراق یار خود شکایت می‌کند و بیان می‌کد که نه دولت و فرصتی دارد تا در کنار یار باشد و نه می‌تواند از دوری او رهایی یابد. او احساس می‌کند که همیشه در حال گذر از کنار یار است بدون آنکه بتواند با او باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین دشوار باشد.
رباعی ۱۰۰ - نی دولت آنکه یار غارت بینم
نی دولت آنکه یار غارت بینم
نی فرصت آنکه در کنارت بینم ۱
ماهی که همه وقت ز دورت بینم
عمری که همیشه در گذارت بینم ۲
نی فرصت آنکه در کنارت بینم ۱
ماهی که همه وقت ز دورت بینم
عمری که همیشه در گذارت بینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۹ - دوش آن بت شوخ دلربا گفت به چشم:
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۱ - تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
