خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن دربارهٔ اهمیت قدردانی از نعمت‌ها و عواقب ناسپاسی و عصیان در برابر ولی نعمت سخن می‌گوید. همچنین، با استفاده از استعاره‌هایی مانند دوات و قلم، به تأثیرات منفی سخنان نادرست اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، موضوعات اخلاقی و عرفانی مطرح‌شده برای سنین پایین‌تر ممکن است پیچیده باشد.
رباعی ۲۱ - با منعم خود برون منه پای ز راه
با منعم خود برون منه پای ز راه
عصیان ولی نعم گناهست گناه ۱
در منعم خود که او دواتست، چو کلک
بگشاد زبان او سیه گشت سیاه ۲
عصیان ولی نعم گناهست گناه ۱
در منعم خود که او دواتست، چو کلک
بگشاد زبان او سیه گشت سیاه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰ - چون حال دل من ز غمت گشت تباه
گوهر بعدی:رباعی ۲۲ - ای بس که شکست و باز بستم توبه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
