خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از درد عشق و رنج ناشی از جدایی می‌گوید و حال دلش را تباه شده توصیف می‌کند. او زلف معشوق را به مار و کژدم تشبیه می‌کند که مانند عذاب جهنم، پناه‌گاهش را می‌گیرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
رباعی ۲۰ - چون حال دل من ز غمت گشت تباه
چون حال دل من ز غمت گشت تباه
آویخت در آن زلف دل آشوب سیاه ۱
ز آنسان که در آتش سقر اهل گناه
آرند به مار و کژدم از عجز پناه ۲
آویخت در آن زلف دل آشوب سیاه ۱
ز آنسان که در آتش سقر اهل گناه
آرند به مار و کژدم از عجز پناه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹ - ای سکه‌ای از خاک درت بر هر وجه
گوهر بعدی:رباعی ۲۱ - با منعم خود برون منه پای ز راه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
