قطعه ۱۲۰ - وجیه دین محمد امیر اسماعیل

وجیه دین محمد امیر اسماعیل
که رزق خلق خدا را کف تو گشت کفیل ۱

گشاده است ز دست تو دجله احسان
چنانچه چشمه زمزم ز پای اسماعیل ۲

سواد باصره سائلان کند روشن
ز دور گرد سپاه سخایت از صد میل ۳

بسان قطعه یاقوت قطعه منظوم
که بود بر گهر نجم ثاقبش تفضیل ۴

به حضرت تو فرستادم و عطای جواب
نیافتم که به پیش من آن عطاست جزیل ۵

بنات بکر سراپرده ضمیر رهی
اگر چه پیشت از آن بار بوده‌اند ذلیل ۶

به ردرگه تو دگر باره آمدند مگر
کنند دیده به کحل قبول خواجه کحیل ۷

تو را که در همه با بی سعادت است رفیق
به هر طرف که خرامی خدای باد دلیل ۸