خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن خطاب به وزیری است که دارای مقام و جایگاه بالایی است. شاعر از زمانه شکایت دارد و میخواهد آن را به گوش وزیر برساند. او از وزیر میپرسد که آیا در دوران حکومت او، کسی که دعای برایش واجب است، چیزی جز غم نمیخورد و کاری جز قرض دادن انجام نمیدهد؟
متن دارای مفاهیم انتقادی و سیاسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
قطعه ۱۱۴ - ای وزیری که ملک جاه تو راست
ای وزیری که ملک جاه تو راست
از سماوات و ارض افزون عرض ۱
از زمانه شکایتی دارم
بر ضمیر تو کرد خواهی عرض ۲
چون روا باشد ای خلاصه عمر
کی سزا باشد ای خلیفه ارض ۳
که در ایام دولت تو کسی
که دعای تو باشد او را فرض ۴
نخورد هیچ چیز الاغم
نکند هیچ کار الا قرض ۵
از سماوات و ارض افزون عرض ۱
از زمانه شکایتی دارم
بر ضمیر تو کرد خواهی عرض ۲
چون روا باشد ای خلاصه عمر
کی سزا باشد ای خلیفه ارض ۳
که در ایام دولت تو کسی
که دعای تو باشد او را فرض ۴
نخورد هیچ چیز الاغم
نکند هیچ کار الا قرض ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۱۱۳ - ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتاب
گوهر بعدی:قطعه ۱۱۵ - ماه گردون سلطنت ناگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.