خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر با احساسی قوی و پرغرور از جای خود برمی‌خیزد تا به آرزویش برسد، اما پس از رسیدن به مقصود، دچار ندامت و اندوه می‌شود و اکنون با شرمساری و اشک از درگاه معشوق دور می‌شود.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند ندامت و شرمساری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
قطعه ۱۱۲ - قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه
قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه
به آرزوی تو برخاستم ز مسکن خویش ۱
چو در جناب تو آمد شدم دراز کشید
برفت آب و هوس کم شد و ندامت پیش ۲
روا مدار کنون باز پس روم ز درت
به خود فرو شده گریان و سر فکنده به پیش ۳
به آرزوی تو برخاستم ز مسکن خویش ۱
چو در جناب تو آمد شدم دراز کشید
برفت آب و هوس کم شد و ندامت پیش ۲
روا مدار کنون باز پس روم ز درت
به خود فرو شده گریان و سر فکنده به پیش ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۱۱۱ - گر سر ترک کلاه فقر داری ای فقیر
گوهر بعدی:قطعه ۱۱۳ - ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
