خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج جسمانی خود میگوید که مانند غنچههایی پر از خار است و هر بخشی از بدنش به هزاران درد و خارش مبتلا شده است.
متن حاوی توصیفات استعاری از درد و رنج جسمانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا ناخوشایند باشد. درک عمیقتر این شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی بیشتری دارد.
قطعه ۱۱۰ - از آبله جرب تن من
از آبله جرب تن من
شاخی است که غنچه گشت بارش ۱
هر عضوی و صد هزار غنچه
هر غنچه و صد هزار خارش ۲
شاخی است که غنچه گشت بارش ۱
هر عضوی و صد هزار غنچه
هر غنچه و صد هزار خارش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۱۰۹ - خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود
گوهر بعدی:قطعه ۱۱۱ - گر سر ترک کلاه فقر داری ای فقیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.