خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به بیان فضیلت‌های خود و ستایش عنایت و کرم الهی می‌پردازد. او از رنج‌های ناشی از سختی‌ها و لطف‌های الهی سخن می‌گوید و در پایان، دعا برای بقای عمر و همراهی دعاهای نیکوکاران را مطرح می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و ترکیبات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
قطعه ۵۹ - فراز تخت معانی چو کوس فضل زنم
فراز تخت معانی چو کوس فضل زنم
سبق ز جمله اقران خود مرا باشد ۱
عنایت و کرمت گر شود پذیر فتار
سپهر در صدد بندگان ما باشد ۲
برای یک دو سه بی دست و پای گاه سخن
مرا چه رنجه کنی این سخن روا باشد ۳
که از مکاره عنف توام عنا آمد
هم از مکارم لطف توام شفا باشد ۴
دراز نمی‌کنم قصه کوته اولیتر
بقای عمر تو خواهم که دائما باشد ۵
دعای زنده دلانت رفیق باد و جلیس
همیشه تا که فلک قبله دعا باشد ۶
سبق ز جمله اقران خود مرا باشد ۱
عنایت و کرمت گر شود پذیر فتار
سپهر در صدد بندگان ما باشد ۲
برای یک دو سه بی دست و پای گاه سخن
مرا چه رنجه کنی این سخن روا باشد ۳
که از مکاره عنف توام عنا آمد
هم از مکارم لطف توام شفا باشد ۴
دراز نمی‌کنم قصه کوته اولیتر
بقای عمر تو خواهم که دائما باشد ۵
دعای زنده دلانت رفیق باد و جلیس
همیشه تا که فلک قبله دعا باشد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۵۸ - ای صاحبی که صاحب دیوان چرخ را
گوهر بعدی:قطعه ۶۰ - ای امیری که شهسوار فلک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
