شاعر در این متن توصیف می‌کند که فردی را با صورت تراشیده دیده و از او پرسیده که چرا چنین حالتی دارد. فرد پاسخ می‌دهد که برای جلوگیری از چشم‌زخم، مشاطه (آرایشگر) به جای وسمه (حنا یا رنگ‌آمیزی ابرو) خالی بر صورتش گذاشته است. شاعر اشاره می‌کند که پوستش بسیار نازک بوده و تحمل وسمه را نداشته، به همین دلیل خون از صورتش جاری شده است.
این متن از نظر محتوا و زبان برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. اگرچه شامل مضامین عاشقانه و اجتماعی است، اما هیچ محتوای نامناسب یا خشونت‌آمیزی ندارد. با این حال، درک کامل آن ممکن است برای کودکان زیر 12 سال دشوار باشد.
قطعه ۲۸ - دیدمش دوش رخ تراشیده
گفتم ای جان و دل که روی تو خست ۱
گفت مشاطه بهر چشم بدان
خالی از وسمه بر رخم می‌بست ۲
عرضم زانکه سخت نازک بود
تاب وسمه نداشت خون برجست ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
