غزل ۳۷۱ - ساقی ز جام مستی ما را رسان به کامی

ساقی ز جام مستی ما را رسان به کامی
تا ما ز کوی هستی، بیرون نهیم گامی ۱

هم نیستی که دارد، ملک فنا بقایی
هم درد چون ندارد در دو دوا دوامی؟ ۲

ماییم و نیم جانی، بر کف نهاده بستان
زان می به نیم جانی، بفروش نیم جامی ۳

عشاق را مقامی، عالی است اندرین ره
مطرب مخالفان را بنمای ازین مقامی ۴

تا گرد ما نگردد، غیر قدح گرانی
تا بر سرم نیاید، غیر از شراب خامی ۵

وقتی که شاهدان را، پیدا بود وفایی
احوال عاشقان، را ممکن بود نظامی ۶

شوریدگی ما را، منکر مباش زاهد
چون نیست کار ما را، در دست ما زمامی ۷

گر باده را نبودی، از لعل دوست بویی
کی داشتی به عالم، زین حرمتی حرامی؟ ۸

می‌گفت: ترک رندی، سلمان شنید جانش
از می جواب تلخی، وزنی شکر پیامی ۹