غزل ۳۶۲ - رفتی از دست من ای یار و نه آن شهبازی

رفتی از دست من ای یار و نه آن شهبازی
که بدست آورمت، باز به بازی بازی ۱

بر تو چون آب من ای سرو روان می‌باشم
چه شود سایه اگر بر سر من اندازی ۲

همه آنی همه حسنی همه لطفی همه ناز
به چنان حسن و لطافت رسدت گر نازی ۳

دل و جان دادم و سر نیز فدا می‌کنمت
چون کنم چون تو بدین هیچ نمی‌پردازی ۴

گفته‌ای کار تو می‌سازم اگر خواهی ساخت
ز انتظارم به چه می‌سوزی و کی‌ می‌یازی ۵

سوخت چون عود مرا عشق و بران می‌پوشم
دامن از دود درونم نکند غمازی ۶

پرده گل ز هوا می‌درد و کی ماند
غنچه مستور که با باد کند همرازی ۷

درم خالص قلبم نکند میل خلاص
گر تو در بوته غم دم به دمش بگدازی ۸

پرده بردار ز رخ تا پس ازین بر سلمان
زاهد پرده نشین را نرسد طنازی ۹