غزل ۳۱۲ - چندان فتاد ما را، کار از شراب خوردن

چندان فتاد ما را، کار از شراب خوردن
کز شوق آن ندارم، پروای آب خوردن ۱

بر یاد روی خوبان، می می‌خوریم والحق
ذوقی تمام دارد، بر گل شراب خوردن ۲

ترکان چشم مستت، آورده‌اند رسمی
از خون شراب دادن، وز دل کباب خوردن ۳

از مستی صبوحی، قطعا نمی‌توانم
یک جام می چو عیسی، با آفتاب خوردن ۴

می را حساب فردا، خواهند کرد و خواهم
ز امروز تا به فردا، می بی حساب خوردن ۵