غزل ۸۵۵ - از دست شد ز شوقت دستی بر این دلم نه

از دست شد ز شوقت دستی بر این دلم نه
بر باد رفت خاکم پائی بر این گلم نه ۱

محصول عمر خود را در کار خویش کردم
یک پرتو از جمالت در کار و حاصلم نه ۲

از پیچ و تاب زلفت بس تیره روز گارم
گرد سرت از آن روی شمع مقابلم نه ۳

از فیض یکه آهی شد قابل نگاهی
منت بیک نگاهی بر جان قابلم نه ۴

زان چابکان که دایم مستغرق وصالند
برق عنایتی خوش بر جان کاهلم نه ۵

بد را به نیک بخشند چون نیکوان مرا نیز
از خاک تیره بر گیر در صدر منزلم نه ۶

قومی شکوه دارند صبری چه کوه دارند
یکذره صبر از ایشان بستان و در دلم نه ۷

گم گشت در رهش دل شد کار فیض مشکل
بوی صبا ز زلفش در راه مشکلم نه ۸

این شد جواب آن نظم از گفتهای ملا
ای پاک از آب وا ز گل پای در اینگلم نه ۹