غزل ۷۴۸ - بغم خویش دل ما خوش کن

بغم خویش دل ما خوش کن
خستگانرا بمدارا خوش کن ۱

از فلک هر چه بما می‌آید
تو گوارا کن و بر ما خوش کن ۲

دل ما را بقضا کن راضی
خاطر ما به بلاها خوش کن ۳

من اگر قابلم ار ناقابل
تو قبولم کن و بدرا خوش کن ۴

گر تقاضای قبولت باید
اولم پس بتمنا خوش کن ۵

پایم ار نیست بسویت آیم
بسرم آی و سراپا خوش کن ۶

خوش و ناخوش بخوشی دار مرا
ناخوشیها بخوشیها خوش کن ۷

فیض را نیست بغیر از تو کسی
بدیش را بکرمها خوش کن ۸