خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این متن شاعرانه بر اهمیت راستگویی و پرهیز از دروغ تأکید دارد. شاعر از زبان خود و مخاطب میخواهد که راستگو باشند و از اشارات و سخنان دروغین بپرهیزند. همچنین، هشدار میدهد که حتی سخنان راست در شرایط سخت ممکن است به دروغ تبدیل شوند و از مخاطب میخواهد که سخنان دروغ را باور نکند.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و پیامهای عمیق است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. کودکان زیر 12 سال ممکن است در درک کامل این مفاهیم دچار مشکل شوند.
غزل ۵۲۰ - هی نیاری بر زبان حرف دروغ
هی نیاری بر زبان حرف دروغ
حیف باشد زان دهان حرف دروغ ۱
من چو با تو راستم تو راست باش
تا نباشد در میان حرف دروغ ۲
آن اشارات دروغینت بس است
نیست حاجت در میان حرف دروغ ۳
نکته باریک گویم عذر آن
گرچه آید زان دهان حرف دروغ ۴
بشکند در تنگنا آن حرف راست
در هم افتد گردد آن حرف دروغ ۵
فیض بس کن کی کجا سر میزند
از دهان آنچنان حرف دروغ ۶
گر شنیدی از کسی باور مکن
او کی آرد بر زبان حرف دروغ ۷
حیف باشد زان دهان حرف دروغ ۱
من چو با تو راستم تو راست باش
تا نباشد در میان حرف دروغ ۲
آن اشارات دروغینت بس است
نیست حاجت در میان حرف دروغ ۳
نکته باریک گویم عذر آن
گرچه آید زان دهان حرف دروغ ۴
بشکند در تنگنا آن حرف راست
در هم افتد گردد آن حرف دروغ ۵
فیض بس کن کی کجا سر میزند
از دهان آنچنان حرف دروغ ۶
گر شنیدی از کسی باور مکن
او کی آرد بر زبان حرف دروغ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۱۹ - هر چه نبود سخن یار دروغ است دروغ
گوهر بعدی:غزل ۵۲۱ - گذشت عمر و نکردیم هیچ کار دریغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.