غزل ۳۷۷ - چون سخن از دلبر ما میرود

چون سخن از دلبر ما میرود
شاهدان را رنگ سیما میرود ۱

چون حدیث یار بی‌پروا کنید
این دل شوریده از جا میرود ۲

در دل ما آ تماشا کن به بین
تا چه شور و تا چه غوغا میرود ۳

وین سر شوریده ما را نگر
دم بدم تا در چه سودا میرود ۴

دل هنوز از هیبت روز الست
می‌تپد هر لحظه از جا میرود ۵

چون بلی گفتیم در روز نخست
بر سر ما این بلاها میرود ۶

یکنظر آن لعل میگون دیده‌ام
خون هنوز از دیده ما میرود ۷

یار آمد گفتگو را بس کنیم
صحبتش از کیسه ما میرود ۸

نی غلط کی یار آید سوی ما
در سر دیوانه سودا میرود ۹

ز آتش هجران جانان هر سحر
دود آه فیض بالا میرود ۱۰