خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و مستی ناشی از آن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که تحت تأثیر نگاه و غمزهٔ معشوق، حتی بدون نوشیدن باده، مست خواهد شد و حاضر است در راه عشق، همه چیز را فدا کند. همچنین، او از تسلیم شدن در برابر عشق و از دست دادن کنترل خود می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عشق و مستی عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند باده و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۱۰ - از می عشق مست خواهم شد
از می عشق مست خواهم شد
و ز نگاهی ز دست خواهم شد ۱
پیش بالای سر و بالائی
خواهم افتاد و پست خواهم شد ۲
غمزهٔ یار اگر بود ساقی
باده ناخورده مست خواهم شد ۳
گر ازین دست بادهٔ خواهد
میکش و می پرست خواهم شد ۴
زلفش ار این چنین زند راهم
کافر و بت‌پرست خواهم شد ۵
در ره او ز پای خواهم ماند
رفته رفته ز دست خواهم شد ۶
گرچه در عشق نیست گشتم فیض
باز از عشق مست خواهم شد ۷
و ز نگاهی ز دست خواهم شد ۱
پیش بالای سر و بالائی
خواهم افتاد و پست خواهم شد ۲
غمزهٔ یار اگر بود ساقی
باده ناخورده مست خواهم شد ۳
گر ازین دست بادهٔ خواهد
میکش و می پرست خواهم شد ۴
زلفش ار این چنین زند راهم
کافر و بت‌پرست خواهم شد ۵
در ره او ز پای خواهم ماند
رفته رفته ز دست خواهم شد ۶
گرچه در عشق نیست گشتم فیض
باز از عشق مست خواهم شد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۹ - نور ازل ظهور کرد رحمت خاص عام شد
گوهر بعدی:غزل ۳۱۱ - از پی آن نکار خواهم شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
