غزل ۲۹۵ - دلم بس نیست ماوای تو باشد

دلم بس نیست ماوای تو باشد
بیا تا دیده هم جای تو باشد ۱

خوشا چشم نکوبختی که دروی
جمال عالم آرای تو باشد ۲

خوش آن سر مست عشق لاابالی
که مدهوش تماشای تو باشد ۳

خوش آن شیرین سخنهای شکرریز
که از لعل شکر خای تو باشد ۴

نمک دارد سخن زان لعل شیرین
بده دشنامی ار رأی تو باشد ۵

دل مخمور من بیمار آنست
که مست چشم شهلای تو باشد ۶

خوشا آندم که جان بپذیری ای فیض
سرش آنگاه در پای تو باشد ۷