غزل ۲۴۷ - سرم سودای سودائی ندارد

سرم سودای سودائی ندارد
دلم پروای پروائی ندارد ۱

بجز سودای عشق لا ابالی
سر شوریده سودائی ندارد ۲

بجز پروای بی‌پروا نگاری
دل دیوانه پروائی ندارد ۳

دل آزاده‌ام از هر دو عالم
تمنای تمنائی ندارد ۴

دلم از زندگانی سرد از آن نیست
که دیک عیش حلوائی ندارد ۵

دلم از زندگانی سرد از آنست
که غم در دل دگر جائی ندارد ۶

دل عاشق نمی‌اندیشد از مرگ
که بر آزادگان پائی ندارد ۷

چو عیسی جای او در آسمانست
که در روی زمین جائی ندارد ۸

اگردنیات باید دل بکن زو
که دنیا دوست دنیائی ندارد ۹

نباشد هیچ عقیائی به ار عشق
نگوئی فیض عقبائی ندارد ۱۰