غزل ۲۴۱ - ز شراب وصل جانان سر من خمار دارد

ز شراب وصل جانان سر من خمار دارد
سر خود گرفته دل هم سر آن دیار دارد ۱

چه کند دیگر جهانرا چو رسید جان بجانان
چو رسید جان بجانان بجهان چه کار دارد ۲

سر من ندارد این سر غم من ندارد این دل
که باین سرو باین دل غم کار و بار دارد ۳

ببر از سرم نصیحت ببر از برم گرانی
نه سرم خرد پذیرد نه دلم قرار دارد ۴

سر من پر از جنون و دل من پر است از عشق
نه سرم مجال عقل و نه دل اختیار دارد ۵

سر پر غرور زاهد بیخیال حور خرسند
دل بی‌قرار عاشق سر زلف یار دارد ۶

بر زاهدان نخوانی غزل و قصیده‌ای فیض
که تراست شعر و زاهد همه خشک بار دارد ۷