این متن به زیباییهای زندگی و لذتهای آن مانند نور روز، باده، ساقی، و عشق اشاره میکند. همچنین، به مفهوم گشایش و رهایی از مشکلات و تشنگی روحی و عاطفی پرداخته است. متن با توصیف لطافت و زیبایی ساقی و شراب، به عاشقان و بزم عام اشاره میکند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به باده و شراب ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۱۱۱۱ - روزی خوش است رویت از نور روز خوش تر
باده نِکوست لیکِن ساقی زِ میْ نِکوتَر ۱
هر بستهیی که باشد امروز بَرگُشایَد
هر تشنهیی نِشینَد بر آبِ حوضِ کوثَر ۲
هر بیدلی زِ دِلْبَر اِنْصافِ خود بِیابَد
کاِمْروز بَزمِ عام است این را به عاشقان بَر ۳
هر دَم دَهَد بُتِ من نو ساغَری به ساقی
گویی همه شراب است خود نیست هیچ ساغَر ۴
یک ساغَرِ لَطیفی کَزْ غایَتِ لَطیفی
باده نِکوست لیکِن ساقی زِ میْ نِکوتَر ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.