در این متن، یک فرد دیوانه که سر به آسمان برداشته، با زبانی خوش از خداوند میپرسد که اگر او از این دنیا و کارهایش دلگیر نشده، چرا دل او را گرفته و چرا او را از این وضع خسته نکرده است. این شخص از خداوند میخواهد که او را از این شرایط رها کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
الحكایة و التمثیل
سر بسوی آسمان برداشته ۱
خوش زفان بگشاد و گفت ای کردگار
گر ترا نگرفت دل زین کار و بار ۲
دل مرا بگرفت تا چندت ازین
دل نشد سیر ای خداوندت ازین ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.