سائلی از شیخ گرگانی میپرسد که چرا میل به سماع (رقص صوفیانه) ندارد. شیخ پاسخ میدهد که در دلش نوحهگری است که اگر آشکار شود، همهی ذرات عالم نوحهگر خواهند شد. او با چنین دردی در جان، سماع و رقص را درمان خود نمیداند و ترجیح میدهد درد خود را بیان کند تا شاید مرگش فرا رسد و به آرامش برسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند مرگ و درد معنوی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال سنگین باشد.
الحكایة و التمثیل
کرد او از شیخ گرگانی سؤال ۱
گفت چون نبود ترا میل سماع
گفت ما را از سماع است انقطاع ۲
زانکه هست اندر دلم یک نوحه گر
کو زمانی گر ز دل آید بدر ۳
جملهٔ ذرات عرش و فرش پاک
نوحه گر گردند دایم یا هلاک ۴
گر شود ظاهر چنین دردی که هست
تا ابد باید در آن ماتم نشست ۵
با چنین دردی که درجان منست
کی سماع و رقص درمان منست ۶
گر نیارم درد خویش امروز گفت
قصهٔ این غصه و این سوز گفت ۷
تن زنم تا بوکه مرگم در رسد
ره بسوی روز برگم در رسد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.