شمع از درد و رنج خود میگوید و بیان میکند که اشکهایش از آتش میجوشد، اما از سرمای وجودش افسرده میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و تمثیلی است که درک آن برای کودکان کمسنوسال دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با احساسات و نمادهای موجود در شعر ارتباط برقرار کنند.
شماره ۹۸ - شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست
اشک افشانم بر رخ زردی که مراست ۱
هر چند که اشک من ز آتش خیزد
افسرده شود از دم سردی که مراست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.