شمع از زندگی خود میگوید که در تمام عمرش در آتش سوزان بوده و شاید کسی او را با چشمان گریان دیده باشد. او تعجب میکند که چرا مردم از سوختن و نابودی او میخندند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و تمثیلی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان و ساختار آن برای مخاطبان با سطح درک بالاتر مناسب است.
شماره ۶ - شمع آمد و گفت: تا تنم زنده بود
جان بر سرِ من آتشِ سوزنده بود ۱
شاید که مرا دیدهٔ گرینده بود
تا ازچه ز سرْ بریدنم خنده بود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.