شماره ۱۰۳ - در اشک خود از فرقت آن یار که بود

در اشک خود از فرقت آن یار که بود
غرقه شدم از گریهٔ بسیار که بود ۱

چون کار من سوخته دل سوختن است
با سر بردم چو شمع هر کار که بود ۲