خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به شب و سحر اشاره دارد و از شمع به عنوان نمادی از زندگی گذرا و پررنج استفاده می‌کند. شاعر بیان می‌کند که در هر لحظه رنجی جدید باید تحمل شود و عمری که امیدی به آن نیست، همچون شمع باید با درد و رنج به پایان برسد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، مضامین مرتبط با رنج و ناامیدی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن مناسب نباشد.
شماره ۶۹ - بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
در هر نفسی سوزِ دگر باید بُرد ۱
عمری که بدو چو شمع امیدی نیست
هم بر سر پای می بسر باید بُرد ۲
در هر نفسی سوزِ دگر باید بُرد ۱
عمری که بدو چو شمع امیدی نیست
هم بر سر پای می بسر باید بُرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - از دل غم دلفروز میباید دید
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
