خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از عشق نافرجام و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر خطاب به معشوق میگوید که دلش زنده است اما از عشق او رنج میبرد. همچنین اشاره میکند که عمری را صرف یادگیری عشق کرده، اما پروانه (نماد عاشق) از او پیشی گرفته است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوع رنج و ناکامی در عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵۹ - ای آن که دل زندهٔ تو مُرد از تو
ای آن که دل زندهٔ تو مُرد از تو
ناخورده ز صافِ عشق یک دُرد از تو ۱
عمری است که علمِ شمع میآموزی
چه سود که پروانه سبق بُرد از تو ۲
ناخورده ز صافِ عشق یک دُرد از تو ۱
عمری است که علمِ شمع میآموزی
چه سود که پروانه سبق بُرد از تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - گر هست دلت سوختهٔ جان افروز
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - چون شمع به یک نفس فرو مرده مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.