خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از شمع به عنوان نماد عشق و رنج عاشقانه یاد می‌کند. شاعر از شمع می‌آموزد که چگونه با وجود سوختن و گریستن، همچنان می‌سوزد و عشق می‌ورزد. شبهای دراز با ماهتابی روشن مانند روز توصیف می‌شود که شمع در آن نمی‌خوابد و به سوختن ادامه می‌دهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوع رنج و سوختن عاشقانه نیاز به درک و تجربه‌ای دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۵۸ - گر هست دلت سوختهٔ جان افروز
گر هست دلت سوختهٔ جان افروز
از شمع میانِ سوختن عشق آموز ۱
شبهای دراز ماهتابی چون روز
چون شمع نخفت میگری و میسوز ۲
از شمع میانِ سوختن عشق آموز ۱
شبهای دراز ماهتابی چون روز
چون شمع نخفت میگری و میسوز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - تا تو به بلای عشق تن در ندهی
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - ای آن که دل زندهٔ تو مُرد از تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
