خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از عشق و سوزش ناشی از آن سخن می‌گوید. او خود را مانند شمعی توصیف می‌کند که بدون سوزش عشق، نفس نمی‌کشد و عمری است که در فراق معشوق می‌سوزد. در پایان، امیدوار است که روزی دل معشوق نیز برای او بسوزد.

متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «سوزش» و «فراق» نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۷ - از آتشِ عشق چون تو جان افروزی

از آتشِ عشق چون تو جان افروزی
چون شمع نفس نمیزنم بی سوزی ۱

عمری است که بی تو جان من میسوزد
آخر بر من دلت نسوزد روزی ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۸۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - هر لحظه در آتشِ غمم اندازی
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - ای کاش هزار موی بشکافتمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.